Η ιδανική διάρκεια θεραπείας της DVT και της PE κατά τη διάρκεια ή μετά από την εγκυμοσύνη δεν έχει καθοριστεί.

Η ακλασματοποίητη ηπαρίνη και η ηπαρίνη χαμηλού μοριακού βάρους αποτελούν τις μοναδικές θεραπείες των VTE, DVT και PE στις έγκυες γυναίκες.

Από αυτές, η ηπαρίνη χαμηλού μοριακού βάρους είναι η θεραπεία εκλογής. Η προτεινόμενη διάρκεια αντιθρομβωτικής θεραπείας στις έγκυες γυναίκες με οξεία VTE είναι τουλάχιστον 3 μήνες και περιλαμβάνει και τουλάχιστον 6 εβδομάδες θεραπείας μετά από τον τοκετό.

Για την προφύλαξη  από VTE στην κύηση σε γυναίκες με ιστορικό VTE και ενδιάμεσο ή υψηλό κίνδυνο υποτροπής, το Αμερικανικό Κολλέγιο των Πνευμονολόγων συστήνει προφύλαξη με ηπαρίνη χαμηλού μοριακού βάρους κατά τη διάρκεια και των τριών τριμήνων της κύησης και φυσικά και κατά την πρώτη περίοδο της λοχείας για τουλάχιστον 6 εβδομάδες.

Θρομβοπροφύλαξη δεν συστήνεται σε ορισμένες ομάδες γυναικών όπως εκείνες με κληρονομική θρομβοφιλία, ιστορικό επιπλεγμένων κυήσεων καθώς και σε εκείνες με ιστορικό δύο ή περισσοτέρων αποβολών χωρίς θρομβοφιλία ή αντιφωσφολιπιδικό σύνδρομο.

Οι ανταγωνιστές της βιταμίνης Κ δεν συστήνονται στην κύηση, καθώς έχουν τερατογόνο δράση. Εντούτοις, η βαρφαρίνη και η ασενοκουμαρόλη μπορούν να χρησιμοποιηθούν στη λοχεία. Για τις γυναίκες που προσπαθούν να συλλάβουν και βρίσκονται σε αγωγή με ανταγωνιστές της βιταμίνης K, συστήνεται η διακοπή της θεραπείας αυτής αμέσως μετά από την πρώτη θετική δοκιμασία κύησης και η άμεση μετάβαση σε θεραπεία με ηπαρίνη χαμηλού μοριακού βάρους .

Η χρήση της φονταπαρινόξης και των παρεντερικών άμεσων αναστολέων της θρομβίνης πρέπει να περιορίζεται μόνο στη θεραπεία και στην προφύλαξη γυναικών που εμφανίζουν ηπαρινοπροκληθείσα θρομβοπενία (ΗΙΤ) και ειδικότερα σε εκείνες που στην περίπτωση εκδήλωσης HIT δεν μπορούν να θεραπευθούν με νταναπαροϊδικό νάτριο που είναι αποτελεσματικό και δεν διαπερνά τον πλακούντα. Η HIT είναι μία σοβαρή παρενέργεια της μακροχρόνιας θεραπείας τόσο με ηπαρίνη χαμηλού μοριακού βάρους όσο και πολύ περισσότερο και με ακλασματοποίητη ηπαρίνη, και χαρακτηρίζεται από τη μείωση του αριθμού των αιμοπεταλίων εξαιτίας της ανοσολογικής αντίδρασης του σώματος της εγκύου γυναίκας στην αντιθρομβωτική θεραπεία. Η εκδήλωση ΗΙΤ μπορεί να αποβεί ιδιαίτερα επικίνδυνη και να οδηγήσει ακόμα και σε θανατηφόρο αιμορραγία.

Η αντιθρομβωτική θεραπεία μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο αιμορραγίας.

Η ακλασματοποίητη ηπαρίνη κατά την κύηση μπορεί να προκαλέσει οστεοπενία, να διαμορφώσει συνθήκες εκδήλωσης καταγμάτων σπονδυλικής στήλης και HIT.

Η ηπαρίνη χαμηλού μοριακού βάρους μπορεί να προκαλέσει αρτηριακή θρόμβωση, οστεοπόρωση, αιμορραγία, δερματική αλλεργική αντίδραση, αλλά όλα αυτά σε σημαντικά μικρότερο βαθμό από την ακλασματοποίητη ηπαρίνη.

 

Ευχαριστούμε θερμά για το άρθρο αυτό, τον Δρ. Eμμανουήλ Β. Οικονόμου, Pharm.D., Ph.D.,
Αναπληρωτή Καθηγητή Κλινικής Χημείας – Φαρμακευτικής Βιοχημείας Ιατρικής Σχολής ΕΚΠΑ,
με εξειδίκευση στην Εξατομικευμένη Ανοσοαιματολογία Αναπαραγωγής,
Επιστημονικό Σύμβουλο Ινστιτούτου pharmagenetix

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmailby feather

Facebook

Get the Facebook Likebox Slider Pro for WordPress